Over toegankelijk gesproken..

Steven zet zijn ervaringsdeskundigheid in om van Breda een toegankelijke stad te maken voor iedereen!

Steven is wat je noemt een druk baasje. Als ervaringsdeskundige helpt hij SOVAK bij het verbeteren van de zorg, zet hij zich samen met studenten in voor inclusie en praat mee over toegankelijkheid voor mensen met een beperking bij de gemeente Breda.
Druk, maar met een reden want Steven heeft aan den lijve ondervonden hoe het is om buitengesloten te worden. Naast zijn licht verstandelijke beperking heeft Steven dysartrie. Dat is een spraakgebrek ten gevolge van hersenletsel. Door dit spraakgebrek wordt Steven vaak niet toegelaten in horecagelegenheden omdat gedacht wordt dat hij dronken is. Steven: “Veel mensen vinden het lastig om te gaan met mensen met een beperking. Daar moet verandering in komen!”

Ervaringen

Steven woont op Hof van Hersbeek in Breda en wordt daar persoonlijk begeleid door Els: “Steven wil zich inzetten voor een leven dat ertoe doet. Door in gesprek te gaan en door oplossingen te bedenken voor belemmeringen die hij in zijn leven ondervindt.

Steven is uitgenodigd door de gemeente Breda om vanuit zijn ervaringsdeskundigheid mee te denken en te praten over toegankelijkheid in Breda.
Zijn doel is helderheid te geven over zijn beperking zodat er begrip ontstaat. Waar anderen in zijn praatgroep nadenken over toegankelijkheid voor rolstoelen in openbare ruimten, werkt Steven aan een plan om een lezing te geven aan portiers, uitsmijters en politie. “Niet iedereen is hetzelfde, maar iedereen wil graag meedoen in de samenleving. Ik ga graag stappen en naar festivals met mijn vrienden. Maar met mijn beperking krijg ik vaak een etiket opgeplakt. Daar wil ik graag over praten met horecapersoneel, beveiligers en politie.”

Er zijn meer ideeën: “Ik heb in de praatgroep van de gemeente ook gesproken over filmpjes, animaties en podcasts over dit onderwerp om nog meer mensen te bereiken en hopelijk nog meer begrip te krijgen. Iedereen moet het normaal gaan vinden dat er ook mensen in een rolstoel, met een verstandelijke beperking en/of met een spraakgebrek naar een café of festival gaan.

Toekomst

Kijk niet naar wat niet kan, kijk naar wat wel kan. Het is het motto van stichting Rollwithus dat Steven erg aanspreekt. Steven: "Ik zit dan niet in een rolstoel maar wil juist een Rollmodel zijn voor de mensen die een spraakgebrek of een lichte verstandelijke beperking hebben. Ik wil middelen bedenken en maken die mensen aan het denken zetten. Korte documentaires bijvoorbeeld of podcasts. Maar ook lezingen geven en vanuit mijn ervaringen anderen inspireren. Daar mijn werk van maken, dat is mijn droom!"