De rechterhand van de begeleiders

Sietske gaat elke dag met plezier naar haar werk in activiteitencentrum de Vlindertuin. Tranen van geluk bij haar moeder “want dat is echt wel eens anders geweest.”

Steeds weer vastlopen op je werk

Sietske is de middelste van drie en woont thuis bij haar moeder, stiefvader en jongere zus. Broer Joris is net het huis uit, maar daar moet Sietske nog niet aan denken. Veel te gezellig hier met de hondjes Willem en Diva en konijn Koosje. Op het gebied van dagbesteding heeft Sietske het een hele tijd niet gezellig gehad. Haar moeder vertelt: “We hebben heel veel geprobeerd, maar steeds na een paar maanden liepen we vast. Ze vond het werk, bijvoorbeeld met dieren, hartstikke leuk, maar toch lukte het niet. Altijd maar ervaren dat je je werk niet goed genoeg doet, dat knaagt aan je zelfvertrouwen. Elke zondag in tranen omdat ze ‘maandag weer moest’. Op den duur kwam ze thuis te zitten en daar werden we allebei niet vrolijk van. Ik had echt met haar te doen."

Overschat en overvraagt

“Dan ga je je afvragen waarom het steeds niet lukt. Ze is toen bij Idris onderzocht en daar kwam uit dat ze constant werd overschat. Dat komt vooral door haar manier van praten; Sietske heeft een enorme woordenschat en dan denk je al gauw dat ze alles begrijpt en alles kan. En ze kan ook veel zelf, maar je moet opdrachten wel klein en kort houden en in de buurt blijven voor het geval ze niet verder kan of in gedachten wegdroomt.”

Niet over één nacht ijs

“De dagbesteding van Amarant raadde ons destijds SOVAK aan. Eerst waren we huiverig, want we kenden het Gruijtveld van een bezoek dat we in het verleden al eens hadden gebracht. Wij waren echt van mening dat Sietske daar niet bij hoorde. Maar al vanaf de eerste kennismaking met een cliëntconsulent was er begrip. Ik ging naar huis met het gevoel: ze snappen hier wat mijn dochter nodig heeft. Daarna kwamen twee begeleiders op thuisbezoek om met Sietske kennis te maken. Begeleider Jasja had meteen al idee dat haar groep in de Vlindertuin een goede keus zou kunnen zijn. Maar er zijn nog heel veel gesprekken overheen gegaan, hoor. Want ik wilde er absoluut zeker van zijn dat ze Sietske goed inschatten en werkelijk iets te bieden hadden. Het mocht niet weer op een teleurstelling uitlopen, want dat zou Sietske niet aankunnen. En ik trouwens ook niet.”

Een eer om bij SOVAK te zijn

En nu, bijna drie jaar later, vindt moeder Jolanda het bijna een eer om bij SOVAK te zijn. Sietske heeft in het activiteitencentrum haar eigen studio, die haar ouders helemaal in haar lievelingskleuren mochten verven. Daar kan ze in alle rust de mooiste tekeningen maken, naar muziek luisteren, zomaar lekker friemelen of gewoon even wegdromen. Hier mag Sietske zichzelf zijn. Hier kan ze zich heerlijk terugtrekken als ze daar behoefte aan heeft. Doordat ‘alles mag en niets moet’ heeft Jolanda haar vrolijke dochter weer terug. “Soms schiet ik nog vol; dit doet je moederhart zo’n goed.” 

Voldoening

Sietske haalt nu weer voldoening uit haar werk. Omdat ze op een hoger niveau functioneert dan de meeste groepsgenoten, krijgt ze allerlei taken om de begeleiders te helpen. Ze legt de pictogrammen klaar, helpt cliënten met kleine werkjes, troost heel lief als iemand verdriet heeft, gaat mee inkopen doen en staat als een volleerde verkoopster op de kerstmarkt. En sinds kort is zij elke ochtend tussen negen en tien uur te vinden bij de voordeur als portier. Heel verantwoordelijk werk en heel plezierig voor iedereen die de Vlindertuin bezoekt. Sietske glundert als ze er thuis over vertelt. Sietske groeit! 

Korte lijntjes

Moeder Jolanda brengt haar dochter elke dag zelf naar de Vlindertuin. “Dat doe ik bewust om het lijntje kort te houden”, vertelt ze. “Even aan de begeleiders doorgeven als er thuis iets is en omgekeerd horen waar zij mee bezig zijn.” Die samenwerking met de begeleiders vindt ze heel belangrijk. “Je moet altijd met elkaar in gesprek blijven; als het goed gaat, maar ook als je kritiek hebt. Als je mekaar aanvoelt en wilt begrijpen, dan kom je een heel eind.”

Surprise

“Een mooi voorbeeld dat het ‘in die driehoek’ wel goed zit, hebben we al een aantal jaren mogen ervaren met Sinterklaas. Elk jaar maken we als gezin surprises voor elkaar. Ik ging dan met Sietske mee in de hoop niets in de gaten te hebben. Sinds ze hier is maken en kopen de begeleiders samen met haar een surprise voor thuis. Nu is de surprise voor mij als moeder ook echt een verrassing. Geweldig!”